zondag 20 september 2009

Kippensoep met snoep en spelletjes..

Als ik aan vroeger denk zijn er maar weinig dingen die ik mij echt nog goed kan herinneren. Wat dacht ik toen ik 2 jaar was? Heb ik erg genoten van de kleuterschool? Wat vond ik van de mensen die toch echt 4 koppen groter waren als ik? Het zijn zoveel vragen waarop je geen antwoord meer weet. Toch erg jammer dat de mens dat gedeelte van zijn/haar leven niet of amper kan herinneren. Het is toch het begin van je leven en waarom zou je dat later niet meer mogen weten? Dat is iets wat de natuur voor ons heeft bepaald en vast en zeker met een goede reden.

De beste herinneringen uit mijn jeugd heb ik aan mijn oma en aan zeeland. Twee stukken uit mijn leven die mij heel dierbaar zijn. Het zijn dus de onbewuste dingen die jou eigen kleine ik zoveel doen dat je dit opslaat op je externe harde schijf. Wat je dan ook mag gaan mee maken in het leven, dit zijn de herinneringen die je eeuwig bij blijven en waaraan je regelmatig in je leven terug gaat denken.
Voor ik begin aan het verhaal over mijn oma zal ik jullie even uitleggen waarom ik in de verleden tijd spreek. Doordat mijn oma en alles rondom mijn oma zoiets belangrijks is geweest in mijn jeugd vind ik het moeilijk, nu dat zij dement is geworden, te spreken over een tegenwoordige tijd. Ze is gelukkig nog niet overleden maar voor mijn eigen gevoel, en dan spreek ik vooral over mijn gevoel als klein meisje, is ze dat toch wel een beetje. De oma uit mijn jeugd bestaat niet meer, deze heeft plek gemaakt voor een oma met nog steeds veel humor maar ook voor iemand die heel veel niet meer weet en niet meer goed de dingen kan plaatsen. Vanaf het moment dat mijn oma dement werd bleef het natuurlijk nog mijn oma waar ik zoveel van houd, maar de oma uit mijn jeugd had voorgoed de deur achter mij dicht gedaan. Ze is nu mijn oma, mijn lieve oma, die niet zoveel meer weet

Om naar oma Tuerlings te gaan was altijd een enorm feest. Je wist direct al wat er op het dag menu stond maar dat maakte je helemaal niet uit als kind. Fietsen bij oma was immers 10x leuker dan door je eigen buurt scheuren. Elk weggetje was een nieuwe ontdekking en elk huis was een vreemd huis met een nieuw verhaal. Mijn oma woonde in Sparenwoude en dat de hele trip naar haar huis een uur mocht duren was al een avontuur op zich.
Aangekomen bij oma rende mijn zus en ik altijd als eerst naar binnen. Het leuke aan mijn oma's huis was dat haar voordeur een grote ronde goude deurknop had die altijd open was. Je hoefde maar even op de puntjes van je tenen te staan, te draaien en de deur was open. Mijn oma kreeg altijd veel bezoek van de buurt kindertjes. Zo spaarde ze voor het overbuur meisje suikerzakjes. Ook hun mochten gewoon naar binnen zonder te bellen. Eenmaal binnen verwelkomt mijn de geur van mijn enige eigen oma. Snel hol ik de woonkamer in om mijn oma een dikke kus te geven. Alles in mijn oma haar huis was uitgedacht: van de tuin tot de boven verdieping. Het hele huis is in alle jaren dat ik bij mijn oma ben geweest geen een keer veranderd. Zelfs de boekjes, poppen, servies of planten werden nooit verplaatst. Mijn oma hield van structuur en was erg netjes. De woonkamer was toch wel het oogappeltje van het hele huis. De woonkamer bestond uit een oude gestofeerde bank en kuipstoel. Op de grond lag een wit vloerkleed waar Marloes en ik veel op speelde. In het midden stond een prachtig antieke bijzet tafel met daar over heen een kleedje. Op tafel stond altijd een bloemstukje en een asbak (ja oma rookte stevig door haha) Rechts in de kamer stond de TV met daaronder een kastje met alle kinderfilms. Rechts van de tv stond de grote oude servies kast met daarin het servies. Aan het begin van de woonkamer was de voorraadkast ingebouwd. Die was altijd rijk gevuld met snoep en lekkernij voor de gasten. Aan de woonkamer zat nog een grote keuken en op de scheidingslijn van de keuken en woonkamer stond de eettafel met wederom een groot kleed erover heen. Alles wat in de kamer stond was vrijwel antiek of uit oude staat. Echt een prachtig gezicht!

Zoals wel meer kinderen had ik ook altijd vaste dingen die we kregen bij mijn oma. Zo kregen we altijd wat te drinken en iets te snoepen bij aankomst. Mijn ouders gingen dan gezellig met oma bijkletsen en dan was het echt tijd voor Marloes en mij om op pad te gaan. Soms besloten we de buiten buurt te verkennen. Oma had altijd wel 3 fietsen in de schuur staan. Van elke maat wel 1. We sprongen dan snel op de fiets en scheurden door de straten en door de natuur. Soms zover dat we verdwaald raakte. Maar de weg vonden we altijd wel weer terug, de omgeving was immers nooit erg groot. Achter mijn oma's huis lag een grote dijk, een prima plek voor kinderen om in te spelen. Daar bracht ik ook vele uurtjes door tussen de bloemetjes en het gras.
Als het slecht weer was kon je je bij oma ook prima binnen vermaken. Als je naar boven liep waren er 3 kamers. een logeerkamer, een slaapkamer en een knutsel kamer. Mijn oma kon prachtig schilderen en tekenen. Meestal koos ik voor de logeerkamer. Daar stond de kast met spelletjes of speelde ik met de poppen en knuffels die op het bed lagen. Hele verhalen en scenario's zijn de revue gepasseerd. Van trouwen tot liefdesverdriet, van kleine kinderen tot oma zijn en nog zoveel meer. Als je de spelletjes kast open trok vond je een groot aanbod met spelletjes: zeeslag was een van mijn favoriete en meestal speelde Marloes en ik ook een potje. Terwijl we thuis amper om keken naar zulke spelletjes was bij oma dit wel erg interessant.
Aan het eind van de dag vond er altijd een gezellig diner met zijn alle plaats. Altijd als we bij oma gingen eten, aten we hetzelfde. Maar juist omdat het altijd het zelfde was was het gewoon iets waar ik het me het meest op verheugde. Het gezellige samen zijn, de gezelligheid die mijn oma's huis bracht en het eten met zoveel mensen gaf mij altijd een enorm gevoel van geluk en blijheid.
Mijn oma was een erg goeie kunstenares maar koken kon ze ook als geen ander. Het menu zag er altijd als volgt uit: vooraf een kippensoepje of tomatensoep, als hoofdgerecht kippenpoten met sperziebonen en patat met appelmoes, mayo en ketchup(die uit de leuke soort van verf tubes, ben de naam even kwijt) en als toetje aten we altijd met zijn alle een vienetta op. Na het eten gingen we met zijn alle afwassen en daarna dronken we nog een kopje koffie met jawel weer een snoepje. Na een lange dag plezier, verwend te worden en een lekkere maaltijd gaven we onze oma een dikke kus en vervolgde we onze reis weer terug naar huis. Onderweg ga ik moe maar voldaan achterin liggen en bedenk ik mij voordat ik in slaap val: Wat was het weer gezellig bij oma, en wat heb ik het toch weer leuk gehad! Ik doe mijn ogen dicht en val met een grote grijns in slaap.



Ik als baby met oma

Geen opmerkingen:

Een reactie posten