Na 2008, het jaar van de nieuwe opleiding (Althans ik startte mijn fotografie carrière), veel stress en het verbouwen van het huis de gehele zomer, vooral dat laatste puntje had me opgebroken, vond ik het tijd worden voor wat relaxing in mijn leven.
De zomer van 2008 stond helemaal in het teken de grote verbouwing aan de Vicaris. Het gehele huis moest na al die jaren grondig onder handen worden genomen. Nadat mijn ouders waren gescheiden was er nooit meer wat aan het huis gedaan. Het kon niet langer zo. Zowel ik als mijn vader verdiende een nieuw huis, een nieuwe start!
Daarbij kwam ook nog eens het feit dat het halve huis weg aan rotte was en ik wou nou ook wel eens eindelijk een grote kamer (Tja... zus was het huis uit:P) Ik weet nog dat mijn vader rond die tijd last had van een slijmbeurs ontsteking aan zijn schouder, zoals ik het aan zijn hoofd kon zien deed dat erg veel zeer dus op zijn technische skills konden we niet rekenen. Dus mijn moeder en ik gingen aan de slag. Weken hebben we staan schoonmaken, behang krabben, repareren, verven, lachen, huilen we waren zelfs zowat vaste klant bij de IKEA. Echt waar ik heb nog nooit zoveel Zweedse balletjes in een maand gegeten. Maar dit alles met natuurlijk een groot doel in mijn achterhoofd: Een nieuw huis, een nieuw begin!
Begrijp me niet verkeerd. Het huis verbouwen was een leuke klus. Je ziet snel verandering en het geeft ook iets gezelligs om je heen. Maar ook de geur van het nieuwe vond ik heerlijk. Eindelijk weer alles fris en schoon, alsof je al het oude uit je huis wegveegt.
Moe maar voldaan waren we eindelijk klaar met het grootste gedeelte. Ik heb nog heerlijk wat kunnen genieten van mijn nieuwe kamer en het weer maar al snel begonnen de belletjes weer te rinkelen dat school eraan zat te komen. Eenmaal op school merkte ik aan mijzelf dat ik moeite had met al het "verplichte" en als je dan opeens keihard de man met de hamer tegenkomt valt het kwartje.... Tja echt vakantie heb ik niet gehad!
Dus vond ik dat 2009 het jaar van verandering moest worden en het jaar van relaxing. Nou is dat puntje relaxing niet helemaal gelukt. Al snel werd ik dood gegooid met beslissingen en projecten op school. Ik had wel wat meer rust maar nog steeds was de stress van mijn vakantie loze vakantie en school te groot. Het werd tijd voor een drastisch plan, Ik ga op vakantie!
Zo gezegd zo gedaan, Na een leuke voorbereiding en maanden om er naar toe te leven gingen Sabrina en ik 14 Juli richting Schiphol voor onze vakantie naar Kroatië.
Eenmaal in het land verbaasde het mij hoe snel ik mij had aangepast aan de gehele cultuur en omgeving. Het is zo een heerlijk land. Ik ben altijd al gek van de zee geweest maar ook van andere landen en cultuur. Toen ik voor het eerst de zee en het prachtige land zag had ik meteen een gevoel van thuis zijn, zo een heerlijk gevoel! Prachtig die blauw/groene zee met de weerkaatsing van de zon op het water, de vriendelijke mensen, de smalle mysterieuze straatjes en het hele gemoedelijke wat het hele land uitstraalt. Een hoop mensen zullen dit land beschouwen als een thuis omdat je ook de kans krijgt om je er thuis te voelen. Ik kan niet anders zeggen dat dit land mij enorm fascineert en ik zeker nog een keertje terug wil. Dan wil ik wel met tent en auto op pad zodat ik wat meer kan zien van het prachtige Kroatië.
Het was even een weekje wat ik nodig had. Ik heb heerlijk alles op een rijtje kunnen zetten, kunnen lachen of lekker gewoon even helemaal niks!
Nadat ik terug was gekomen van Kroatië heb ik nog een paar heerlijke weken in Nederland gehad. Ik heb lekker kunnen doen waar ik zin in had en dat gevoel heeft mij weer goede moed gegeven voor dit schooljaar. Mijn hoofd is een stuk rustiger en vooral leger. Natuurlijk is het nog even wennen al die drukte en verplichtingen en weer 25 man om mij heen maar ik heb er vertrouwen in dat ik dat wel weer snel oppak. Ik heb mijn rust gehad en nu is het weer tijd om aan het werk te gaan en te gaan knallen!
Maar na al die jaren dat ik mezelf ken weet ik wel zeker: Dit jaar gaat het waarschijnlijk weer heel anders;-), Welcome back Anne!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten