zondag 3 januari 2010

Voornemens

Een persoon van de goede voornemens ben ik niet meer. Tot nu toe heb ik elk jaar goede voornemens gehad. Ze varieerde van: gelukkig zijn (hoe standaard), minder snoepen, meer bewegen, meer mannen verslinden dan het jaar ervoor, een grote liefde vinden, 4 dingen doen die ik altijd al had willen doen, meer nee zeggen en zo kan ik nog wel een hele tijd door gaan.

Maar zo door de jaren heen merkte ik dat het geen zin heeft al die voornemens. Mensen zeggen dat ze gaan stoppen met roken maar dat gebeurd toch niet. Ze vallen snel in hun oude gewoontes en waar zijn dan opeens die goede voornemens? Juist ja “vergeten” omdat het hun toch zo beter uitkomt. Nog zo een leuke is afvallen (ja die heb ik zelf ook gehad hoor) Dat is nog een van de stomste om te hebben. Waarom zou je je op 31 december helemaal rond eten aan oliebollen, appelflappen, vette kaasjes, noten, iets teveel aan de dik makende wijn nippen en ach wat maakt die ene extra toastje met kip kerrie nou nog uit voor dit jaar? En vervolgens 3 uur later als het twaalf uur is geweest ben je opeens gestopt met het vol vreten en ben je op dieet. Hoe tegenstrijdig is dat? Vervolgens hebben ze op 1 Januari rond een uurtje of 3 zo een honger omdat al het eten van de vorige avond eindelijk verteerd is ze weer keihard vervallen in het patroon van: Ach 1 extra boterham met hagelslag maakt ook niet uit, toch? Afvallen moet je doen als je daar aan toe bent, als je je hersens zo kan sturen dat je eten niet nodig hebt om je “beter” te voelen. Je moet eten gaan ervaren als een van de vele dingen op een dag, niet als een obsessie. Afvallen moet je dan ook in mijn ogen pas doen als je je hier aan kan gaan meten en niet als goed voornemen beschouwen. Goede voornemens zijn er om te breken, blijkt!


Ook ikzelf heb het ervaren door de jaren. Ik zit nu wel wijze woorden op iedereen af te vuren maar ik ben er ook zo een geweest. Ik had ze ook en streefde ze ook een paar dagen na. Maar als snel ga je je het nut ervan afvragen. Waarom zou het op 1Januari wel lukken als het mij vorig jaar November ook niet lukte? Wat is er dan opeens zo anders aan het nieuwe jaar dan het jaartje daarvoor? Ik kwam tot de conclusie: Helemaal niks, behalve de het getal dan.

Ik wil niet meer een persoon zijn die mij daar aan moet gaan meten. Gelukkig zijn doe en maak je jezelf. Dat heb je godzijdank helemaal zelf in de hand, Liefdes komen vanzelf je pad wel op want ernaar zoeken heeft absoluut geen zin. Minder snoepen zit toch niet in mijn aard. Ik noem het liever: snoepen met mate. Bewegen doe ik nu omdat ik het leuk vind, niet omdat ik het voel als iets dat moet. Leven doe ik eigenlijk al een hele tijd zoals ik dat graag zou willen en doe ik dus de dingen die ik wil doen. Voornemens zijn dus voor mij nutteloos en bovendien streef ik er ook niet graag naar. Want juist door het gevoel van streven gebeurd het niet, ze komen simpel weg niet uit. Nee ik ga dit jaar liever in met een open blik. Ik weet dat mij veel te wachten staat. Zowel op persoonlijk gebied als op het gebied van fotografie. Het is natuurlijk makkelijk en veilig hier wat goede voornemens op los te schieten maar ik weet van binnen dat het mij niet anders de dingen laat zien of laat gebeuren dan zou moeten. Ik wil het ook nog niet allemaal weten. Het niet weten zorgt juist voor nieuwe inzichten en nieuwe ontwikkelingen en ik denk dat dat veel beter voor de mens is.

Ik zal een hoop gaan leren in 2010. Ik zal moeten leren mijzelf beter te uiten op persoonlijk vlak maar ik ga ook leren beter te fotograferen. Dit zijn geen dingen waar je vooraf teveel over moet speculeren. Het gebeurd zoals het moet gebeuren en zoals iemand laatst tegen mij zij: Anne alles gebeurd met een reden, bega die weg gewoon stapje voor stapje en ik weet zeker dat alles gewoon op zijn plek komt te vallen. Dat waren voor mij de beste woorden uit 2009.


Voor de mensen die dan echt zo nodig aan de goeie voornemens wilt houden omdat ze toch een beetje houvast moeten hebben voor 2010, zal ik aanraden dit goeie voornemen te hanteren: Mijn goeie voornemen is dat mijn persoonlijkheid open staat voor goede voornemens...


Dit jaar was ik met oudjaar thuis. Ik heb heerlijk een dutje liggen doen van 5 tot 8 en heb mij daarna leuk omgekleed voor mijn stap avontuur later die nacht. Toen ik daar klaar mee was ben ik mijn bed weer ingedoken en heb ik Guido Weijers zijn oudjaarsconference aangezet. Heerlijk die humor zo op een avond. Mijn moeder had samen met haar vriend wat vrienden uitgenodigd voor een spelavond. Ik vond het een leuk idee van haar. Lekker wat lachen met zijn alle. Na Guido was het al bijna 00:00, tijd voor champagne. De glazen rolde de kast uit en de kurk werd van de fles geschoten toen de verlossende vraag naar mij toe werd gevuurd: “En Anne wat zijn jou goede voornemens?” vroeg een vriend van mijn moeder aan mij, waarop ik resoluut antwoorden “Ik doe niet aan goede voornemens, ik zie het wel, alles stap voor stap. En daarbij fuck de voornemens ze komen toch niet uit”


Lieve allemaal, voor jullie allen een super 2010 gewenst. Een jaar waarin je jezelf maar weer een stukje beter mag gaan leren kennen op wat voor een gebied dan ook. Geniet hoe jij ervan wilt genieten en doe de dingen die je wilt doen. Laat je niet leiden door je geweten maar laat je leiden door het onbewuste en ik weet zeker dat 2010 dan een spetterend jaar word.