Vele bijnamen zijn mij gepasseerd de afgelopen 20 jaar. Zo begon het al toen ik klein was. Ik was een jaartje of 4/5 en mensen die mij en mijn moeder op straat tegen kwamen zeiden al snel: "Ach zie die kleine meid eens, wat een schattige Annie" "Speelt u dochter toevallig ook in die musical?" Waarop mijn moeder elke keer weer herhaalde "Nee hoor daar is ze wat te jong voor" Helaas voor mijn moeder was niet alleen ik het slachtoffer. Er liep er nog zo een rond, mijn zus!
Toen ik ouder werd kreeg mijn vader opeens de ingeving voor een leuke bijnaam voor zijn dochter. "He poep oog, waar ga je heen?" volgde er toen over het speelveld. Het was niet een van mijn mooiste bijnamen maar ach hij was wel van mijn vader en 1 troost ik heb zijn ogen ;-)
Na die tijd bleef het een beetje stil met mijn bijnamen. Mensen hielden het bij An, Annie (houd jij mijn tassie ff vast!) of Annepan (Zo noemde mijn oma mij altijd)
Maar de rust was niet voor lang. Het begon allemaal weer toen ik naar de middelbare school ging. Mijn brugklas jaar was redelijk bijnaam loos. Althans ik kan me er niet 1 herinneren. Maar in de 2e was het weer zover. Ik kwam in een klas te zitten waarin ik niet de enige Anne was. Er was een Anne van der Busse en een Anne van Balen. Meestal vormt het zich dan zo dat de ene Anne B word en de andere Anne X, maar ook dit ging niet op omdat onze achternamen ook dezelfde letter gelden. Al snel had onze mentrix er wel een leuk ideetje voor. De Anne's moesten allebei maar geschrapt worden en al snel waren we omgetoverd tot een BU (Busse) en BA (Balen) Raar kijkend haalde ik en Anne onze schouders op en vonden het wel best. We moesten toch iets verzinnen om niet continu allebei te hoeven reageren. Zo bleef ik mijn gehele middelbare school periode Anne Bu (vooral veel Bu) Als ik door de gangen liep was het vooral: "Bu, kan je ff komen?" Zelfs andere leraren begonnen mijn leuke bijnaam over te nemen "Bu draai je om!" Zelfs met mijn diploma uitreiking werd ik door mijn mentrix naar voren geroepen als Anne BU... Tja het was er zo ingeprent dat het ook gewoon niet anders kon.
Het leuke was nog dat ik jaren geleden in de stad in Amersfoort liep. Niks vermoedend loop ik winkel in winkel uit totdat ik opeens die schelle stem door de straten; "BUUUUUUU!!" hoor roepen. Meteen draai ik mijn hoofd om, jeetje ik reageer nog steeds, en zie daar met een glimlach mijn mentrix staan. Met een grote smile op haar gezicht vraagt ze hoe het met haar Bu gaat. Ik geef netjes antwoord: " Goed Riet"(van Rita tja wie de bal kaatst...) en na een kort gesprekje vervolg ik mijn shop tocht met in mijn achterhoofd dat het maar raar blijft zo een bijnaam!
De leukste bijnaam die mij ooit gegeven is komt van mijn chef Sander. Ik weet eigenlijk nog steeds niet hoe hij er opeens bij kwam maar ik weet nog wel het moment waarop hij het voor het eerst gebruikte.
Het was weer een doodnormale zaterdag ochtend. Ik werd weer met goede moed op het gebak gezet om mijn banketbakster kunsten te kunnen showen. Diep in gedachten en druk aan het werk was ik toen Sander opeens naar mij riep: "He krullie, hoe gaat het daar?" Waarop ik moest lachen en riep: "Goed hoor, kale" We lachten allebei en ik bedacht me dat dat de leukste bijnaam was die iemand mij ooit had gegeven. De reden waarom kon ik nog niet echt bedenken maar tot nu toe waren mijn bijnamen vooral een afkorting, praktische overweging of toch zo een bijnaam waar je niet echt heel trots bij voelt (poep oog) Daar in tegen was deze bijnaam iets waarom ik moest lachen. Ook dit keer was het een uiterlijk kenmerk maar wel een kenmerk waar ik trots op ben. Mijn haarkleur kan van mijn part gestolen worden maar die krullen... Tja die wil ik stiekem toch graag houden. Ook het woord: Krullie heeft iets liefs en onschuldigs. Alsof je nog stiekem een klein meisje bent. Nee het stond mij wel aan. Ik keek Sander nog een keer aan en lachte naar hem en hij lachte natuurlijk weer eens terug. En van binnen dacht ik: Had mijn vader mij vroeger maar zo genoemd inplaats van poep oog. Maar ach pap ik weet heus wel dat jij het net zo lief bedoelde als het woordje Krullie....
